Huisje Weltevree

Het doek valt over Huisje Weltevree.

2012-01-31T21:13:53+01:00

Het is mooi geweest!
Vijf jaar is een mooi getal om in schoonheid te stoppen met ons Huisje Weltevree.
Het vlotte de laatste tijd toch niet meer om postjes te plaatsen, niet dat er geen inspiratie meer was, alleen de zin om het hier allemaal neer te pennen ontbrak me...

En inderdaad, in alles is er evolutie en zeker in de internetwereld.
Facebook deed zijn intrede en ook ik sprong op die wagen. En in tegenstelling tot wat velen beweren, kan je je privacy op Facebook veel beter bewaren dan op de blogs. Niet dat ik dat ooit nodig vond voor de verhalen op Huisje Weltevree, die mochten stuk voor stuk allemaal door het grote publiek gelezen worden, want die zijn gewoon leuk en herkenbaar voor ieder gezin met kids.

Misschien neem ik ooit de draad weer op? Geen idee.
Ondertussen ga ik wel een soort fotoboeken maken met het beste uit Huisje Weltevree voor de kids later, als aandenken aan deze toch wel speciale tijd. En het blogje blijft gewoon staan, ik haal het niet weg, alleen worden de commentaren gesloten.

En als afsluiter deze mooie, die kon ik jullie niet onthouden:
We zitten in de auto en rijden naar school.
Aan het stoplicht wend ik me tot Karel en zeg "Weet jij wel dat ik van je hou?"
"Ik weet het" zegt hij "ik hou ook van mij!"

Op avonturenkamp.

2012-01-31T21:16:46+01:00

De vakantie is alweer meer dan voor de helft voorbij!
En wat hebben wij gedaan?
Karel is bijna onmiddellijk na school op avonturenkamp vertrokken met Kazou. Donderdag laatste schooldag en vrijdagmorgen de trein op naar Sy in de Ardennen. Het beloofde een mooi kamp te worden met klimpartijtjes, deathrides, wandelingen, spelletjes,... en dat is het ook geworden! Een onvergetelijke herinnering!

Alleen jammer dat we direkt bij thuiskomst al in allerijl naar de dokter konden gaan wegens tonsillitis of angine zoals wij dat hier in de Vlaanders noemen... Maar goed, beter ziek worden de laatste dag van het kamp dan de eerste hé!

't Is maar één euro mama!

2011-07-16T21:29:01+02:00

't Leven is niet duur, écht niet!
En sinds de komst van de euro is er niks duurder geworden, helemaal niet, da's allemaal inbeelding!

Ehwel, ik kan mij niet inbeelden dat wij vroeger 2.340 BEF zouden betalen om een namiddagje met vier personen te gaan zwemmen in een 'subtropisch' zwembad...

En ook niet dat ons moeder 1.563 BEF zou betaald hebben voor een onnozele filter voor de vaatwasmachine...
Ach nee, want wij wasten toen nog de vaat met de hand...

En dat een koffietje met een onnozel speculooskoekje 101 BEF kostte?
Of dat een brood meer dan 100 BEF kostte?

't Is allemaal inbeelding...

Nacht - man - vrouw - kat.

2011-06-12T21:05:22+02:00

Man en vrouw gaan naar bed na een avondje stappen.
Man trekt vrouw nog eens tegen zijn gilet pyama en valt onmiddellijk in slaap.
Dit gaat gepaard met gebrom, gegrom,... even later met gefluit, gepruttel,...

Aanvankelijk ligt vrouw liefdevol te luisteren naar alle geluiden die manlief produceert,
maar na een half uur is het liefdevolle er wel van af, ze wil ook slapen!
Vrouw verzoekt man op zijn zij te gaan liggen.
Man draait zich naar haar toe (verkeerde kant man!) en bromt en gromt en pruttelt rustig verder.

Vrouw probeert aan leuke dingen te denken, maar haar gedachten worden telkens wreed verstoord.
Man draait zich weer op zijn rug. De geluiden die hij nu laat horen zijn angstaanjagend.
Gerochel, gerommel, niks...
Vrouw spitst de oren. Eén, twee, drie tellen... en plots hikt en sputtert hij verder.

Vrouw vertrekt, naar beneden, 't is genoeg geweest.
Ze wil slapen.

Beneden installeert vrouw zich in de zetel, bij kat.
Vrouw leest. Vrouw wriemelt. Vrouw gromt.

Aanvankelijk kijkt kat liefdevol naar vrouw,
maar na ongeveer een minuut is het liefdevolle er wel van af, hij wil ook slapen!
Kat kijkt venijnig naar vrouw.

Hij verzoekt haar woordeloos de zetel te verlaten die 's nachts normaal alleen van hem is.
Vrouw leest onverstoorbaar verder.

Kat vertrekt, naar andere oorden, 't is genoeg geweest...
Hij wil slapen.

De levens van een jongensbroek.

2011-06-05T11:13:49+02:00

Karel's broeken zijn aan een derde en zelfs een vierde leven toe deze zomer!

Tijdens hun eerste leven waren ze gloednieuw.
Sommige waren toen zelfs al aan een tweede leven begonnen want ze waren al eens gedragen, te klein bevonden en doorgegeven.

Het tweede of derde leven begint wanneer er lappen op de knieën gezet worden...

En deze week heb ik er nog eens zes van een volgend leven voorzien: als korte broek!

Zo zuinig!
Ik zal nog eens voor Nederlander versleten worden!

Vader en dochter.

2011-05-29T19:36:20+02:00

Vader en dochter, daar komt niemand tussen... Geen kwaad woord over papa hé!
En papa kan héél veel zeggen vooraleer ze op hem kwaad wordt.
Mama daarentegen heeft meestal de boter opgegeten... krijgt ook altijd meteen de volle lading.

Het zal eigen zijn aan de ouder-dochter relatie, want mijn moeder klaagt er nog steeds over en ze heeft ocharme DRIE dochters! Drie dochters die altijd opkomen voor papa, die geen kwaad woord kunnen horen over papa.
Dus het drievoud van wat ik nu meemaak... arme oma!

Maar ook al ziet dochterlief haar vader doodgraag, het communiceren ligt moeilijk.
En daar komt mama dan weer handig van pas... om de kooltjes uit het vuur te halen en te helpen onderhandelen. Daarvoor en voor allerhande verwondingen, lichamelijk en andere. Daar komt papa niet aan te pas.

Deze week wou ze afspreken met een vriendje. En ze weet dat dat zeer gevoelig ligt bij papa.
Ze weet dat hij haar het liefst zou beschermen tot... ja, tot wanneer eigenlijk?
Dus eerst werd ik alleen op de hoogte gebracht. En daarna moest vaderlief in het gesprek worden betrokken.
Maar zij moet wel beginnen, dat doe ik niet. Ik stuur bij en argumenteer gaandeweg.

Papa reageerde zoals ik gevreesd had "Wàaaat! Je bent veertien! Ik moet daar eerst een tijdje over nadenken hoor!"
"Hoelang dan papa?" kaatste ze voorzichtig terug.
"Een jaar of twee?"

Je begrijpt dus wel dat het af en toe nodig is dat ik er ook nog ben zeker om één en ander bij te sturen?

We zijn ruim een maand verder en ik deel hier nog steeds de lakens uit!

2011-05-29T13:46:35+02:00

Ik weet het, het is schandalig... van een blogje waar dagelijks op gepost werd naar een blogje waar nog een keer op een blauwe maandag... of een blauwe woensdag, zoals vandaag, gepost wordt.
Ik weet het, en toch is het bloggen al lang geen prioriteit meer.
Mijn lezertjes zullen het moeten doen met wat ze krijgen... of niet krijgen!

Maar ik werd onlangs op de vingers getikt van een goeie vriend!
Ik moet toch blijven vertellen over mijn kids, al is het maar zodat zij dat alles later nog eens kunnen lezen.
En dan kunnen jullie natuurlijk lekker blijven meegenieten van hun fratsen en streken.

Zoals eergisteren.
De kids moesten de lakens van hun bedden halen en hun bedden opnieuw opmaken.
Samen.
Geen evidente opdracht!
Maar het lukt, al is het dan soms wel met héél wat gemopper en geknor!
Ik deel dan (héél letterlijk) de lakens uit.
Bij het uitdelen van de onderlakens zegt Karel: "Maar nee, die heb ik al!"
"Hoezo die heb je al?" vraag ik "heb je er dan zelf één uit de kast genomen?"
"Maar ja!" zegt hij overtuigd.
"De vorige keer al!"

Hittepetitquote 'uit de kast'.

2011-04-21T12:16:50+02:00

Bart Kaell heeft een nieuwe CD uit.
En neen, u heeft zich niet van blog vergist!
Dit is geen showbizzblogje, het is ons Huisje Weltevree.

Maar Bart Kaell kwam gisterenavond met zijn nieuwe CD op TV..
en normaal gezien zappen we reclames gewoon weg (de voordelen van digitale televisie), maar deze keer keken we 'in real time', dus daar was Bart...

(foto van het internet)

'Hallo hier ben ik!' heet zijn nieuwste CD.
En Paulien voegde er olijk aan toe 'Ik kom nèt uit de kast!'

Voor wie het niet verstaat, Bart Kaell heeft zich nog niet lang geleden ge-out...

Hittepetitquote de kapster.

2011-04-07T20:08:03+02:00

Mam je MOET een afspraak bij de kapster maken voor mij hoor!
Mijn haar is zo lang dat ik mijn beha niet meer dichtkrijg!

Een waarheid als een koe!

2011-03-27T20:54:27+02:00

"Goh kindjes!" verzucht ik, "Wat zou ik toch zijn zonder jullie?"
"Ahwel, kinderloos hé mama!" zegt Karel.

Voilà! 'k Was direct mijn mond gevuld!
Inderdaad... kinderloos!
En saai dat dat zou zijn zeg!

Vakantie... uitslapen!

2011-03-06T22:20:21+01:00

Yes yes!
Het is weer vakantie voor de kids!
En morgen ben ik ook thuis, dus dat is mooi meegenomen!
We kunnen morgenochtend uitslapen!
Maar uitslapen heeft duidelijk niet voor iedereen dezelfde betekenis...

"Ai nee!" zegt Paulien "Ik kan morgen helemaal niet uitslapen want ik moet naar de orthodontiste!"

Da's waar, ze moet naar de orthodontiste... tegen 12u20!

Ladies day.

2011-03-01T18:02:44+01:00

Op dinsdag is het ladies day in de carwash.

Nee, niet op die manier... Jammer hé? Ze zouden me zeker élke week zien!

Nee, serieus, op dinsdag krijg je als vrouw achter het stuur een euro korting. En Karel vind de carwash nog altijd een hele belevenis. Dus dat is een goeie combinatie wanneer ik Karel van school heb afgehaald.
Een euro is nog altijd een euro!

Maar vandaag was ik behoorlijk uitgeteld na nog eens een lading zolderrommel naar het containerpark te brengen, dus heb ik mijn ventje om Karel gestuurd, en ook naar de carwash!
'Ik regel dat wel!' lachtte hij!

In de carwash probeerde hij eerst door te zeggen dat het mijn auto was.
Mis! Mevrouw moest achter het stuur zitten en niet thuis in de zetel!

Daarna gooide hij het over een andere boeg en zei met een verwijfd stemmetje: 'Mogow sèg! En als ik nu es seg dat ik het vrouwtje ben?'
'Dàt zullen we dan eerst moeten uittesten!' zei de man van de carwash.
Waarop mijn ventje onmiddellijk aangaf de volle pot te zullen betalen.

Glimmend van trots.

2011-02-20T21:04:27+01:00

Zaterdagavond was het weer zover, KKA 2011.
Nee, niet het kantoor voor kerkelijke administraties maar de Kleine Kunst Avond op school bij Paulien.

Vorig jaar schitterde onze dochter met Dear Mr. President van Pink, dit jaar zou ze Unfaithful zingen van Rihanna onder pianobegeleiding.
En de fanclub wordt jaar na jaar groter... Vorig jaar waren we met z'n zevenen, dit jaar veertien!
Dat vereist natuurlijk het nodige kunst- en vliegwerk om aan kaarten te geraken als je weet dat iedere leerling maar maximum vijf kaarten kan kopen.
Geen nood, we leven in België, het land van de achterpoortjes. En er zijn altijd leerlingen die niet aan het KKA deelnemen en er ook niet naartoe gaan, dus werden er een paar vriendinnetjes geronseld om kaarten te kopen voor de fanclub... met het geld van de fanclub welteverstaan!

En de avond zelf is het kwestie van op tijd te zijn om goeie plaatsen te hebben, want de plaatsen zijn niet genummerd, de zaal vrij klein en de opkomst groot... Dus waren we daar een uur op voorhand... ruim op tijd dus. Maar in tegenstelling tot vorig jaar mochten we niet binnen, de deuren gingen pas om kwart voor acht open. Dus kochten we een drankje en vatten we post dicht bij de deur. Ondertussen keuvelden we wat en de tijd ging toch vrij snel voorbij. Ons geduld heeft geloond, we zaten op de tweede en derde rij.

In tegenstelling tot vorig jaar had ik dit keer wèl de tegenwoordigheid van geest om het optreden van Paulien te filmen! En nichtje Fie nam foto's.
En nee, ik heb deze keer niet geweend!
Wel thuis, achteraf, bij het bekijken van het filmpje... zwak hé van mij?

En nog meer kunst!

2011-02-15T20:57:27+01:00

Veertien dagen aan een stuk hebben we elke avond een stukje verder geknutseld aan het geschiedenisproject van Paulien.
Veertien dagen!

De opdracht was een mythe creatief uitwerken. Paulien wou de mythe van Herakles en de leeuw van Nemea uitwerken.
En ja hoor! Ze had een duidelijk beeld in haar hoofd van hoe ze het wou! Met klei en een ytongsteen.

Papa kon al direct die grote, rechte ytongsteen een stuk kleiner gaan maken en er langs alle kanten stukken afklieven. Het moest een rots lijken hé?
Omdat zo'n steen zeer poreus is en rap gaat reuzelen worden er stukjes ontdubbelde papieren zakdoekjes opgelegd en vastgezet met acrylverf. Eenmaal droog, kreeg de rots zijn definitieve kleur met bruine acrylverf.
Ondertussen werd er uiteraard druk geboetseerd aan de leeuw en Herakles, stukje bij beetje.
Dankzij de leuke hobbyklei met zeer fijne structuur, kan je eindeloos blijven bijboetseren en aan elkaar zetten. Gewoon weer eventjes nat maken en de nieuwe klei ertegenaan verwerken.
Zo kreeg het geheel avond na avond meer vorm.
Eenmaal de figuurtjes klaar en droog waren, werden die ook geschilderd met acrylverf.
En tenslotte werden ze op de rots gekleefd.
Klaar was het geschiedenisproject.

Het werd door Paulien 'HeraKLEI en de leeuw van Nemea' gedoopt.

Het project werd achter op de fiets vervoerd in een grote doos met beschermstukken en veel krantenpapier en werd na voorstelling in de klas prompt een ereplaats toegewezen op de bank van de geschiedenisjuf.

Een Valentijnskind... of toch niet?

2011-02-12T15:56:09+01:00

Vanaf vandaag hebben we een tweede tiener in huis.
Onze kleinste man hier in huis wordt vandaag tien!
En dat zullen we vieren natuurlijk!

Ons Valentijnskind dat de hele boel in gang stak op de avond van Valentijn en dan toch besliste om NIET op Valentijn geboren te worden! Hij had waarschijnlijk een heilige schrik om Valentijn genoemd te worden! Stel je voor! Nee nee, het werd Karel, naar mijn overgrootvader. Een stoere Vlaamse naam voor een stoere Vlaamse bink.

En die naam durft nog al eens vervormd worden, in een koosnaampje welteverstaan! Zo wordt het wel eens Charlowietje of Karlewiesterke, Sjareltje of Carlito Bambino...
Maar nu kunnen we die Bambino wel laten vallen denk ik... hij wordt tien, dan ben je geen klein kind meer hé?
Dan kan je zèlf je broeken met een knoop open en dichtdoen en je eten netjes opeten mét mes en vork, niet?
Dat dacht ik ook ja!

Vandaag mag hij trouwens kiezen wat we gaan eten. Ben al benieuwd...

En dit is hem dan ondertussen!
Met lange haren, geen broskopje meer...

Gelukkige verjaardag ventje!

Kunst met een grote K.

2011-02-11T22:30:17+01:00

Iedereen kent wel de prachtige kunstwerken van Rosina Wachtmeister?
En dan vooral die schattige kattenschilderijen?

Wel, ik heb mijn eigen Wachtmeister ophangen... hier in de keuken!
Onbetaalbare kunst vind ik het!

Een échte Karel Wachtmeister!
En ik ben er héél erg trots op!

Nog zangtalent in de familie!

2011-02-06T10:04:38+01:00

Woensdag kregen de kids de rapportjes mee van de muziekles.

Rekening houdend met het feit dat ze begin september veranderd zijn van muziekschool, waar ze duidelijk veel strenger zijn, en met het feit dat het voor Paulien toch drie jaar geleden was (zij doet haar derde jaar opnieuw waar ze drie jaar geleden afgehaakt heeft), kan ik alleen maar boffen.
Ze hebben het weer supergoed gedaan!

En ondanks het feit dat ze daar strenger zijn, heb ik de indruk dat ze liever gaan dan vorig jaar.
Daar ben ik ook blij om! Karel oefent veel meer op de blokfluit en is veel meer met muziek bezig dan vorig jaar.
Wat dan ook een verrassend resultaat opleverde op zijn rapportje, namelijk de volgende opmerking van de leerkracht:'Karel kan heel mooi zingen. Hij zou iets met zang moeten doen want hij heeft talent.'

We hebben dus nog een zangtalent in de familie!
En zijn zelfvertrouwen is hierdoor gegroeid, want zus zei altijd dat hij vals zong...