20-02-11

Glimmend van trots.

Zaterdagavond was het weer zover, KKA 2011.
Nee, niet het kantoor voor kerkelijke administraties maar de Kleine Kunst Avond op school bij Paulien.

Vorig jaar schitterde onze dochter met Dear Mr. President van Pink, dit jaar zou ze Unfaithful zingen van Rihanna onder pianobegeleiding.
En de fanclub wordt jaar na jaar groter... Vorig jaar waren we met z'n zevenen, dit jaar veertien!
Dat vereist natuurlijk het nodige kunst- en vliegwerk om aan kaarten te geraken als je weet dat iedere leerling maar maximum vijf kaarten kan kopen.
Geen nood, we leven in België, het land van de achterpoortjes. En er zijn altijd leerlingen die niet aan het KKA deelnemen en er ook niet naartoe gaan, dus werden er een paar vriendinnetjes geronseld om kaarten te kopen voor de fanclub... met het geld van de fanclub welteverstaan! Knipogen

En de avond zelf is het kwestie van op tijd te zijn om goeie plaatsen te hebben, want de plaatsen zijn niet genummerd, de zaal vrij klein en de opkomst groot... Dus waren we daar een uur op voorhand... ruim op tijd dus. Maar in tegenstelling tot vorig jaar mochten we niet binnen, de deuren gingen pas om kwart voor acht open. Dus kochten we een drankje en vatten we post dicht bij de deur. Ondertussen keuvelden we wat en de tijd ging toch vrij snel voorbij. Ons geduld heeft geloond, we zaten op de tweede en derde rij.

In tegenstelling tot vorig jaar had ik dit keer wèl de tegenwoordigheid van geest om het optreden van Paulien te filmen! En nichtje Fie nam foto's.
En nee, ik heb deze keer niet geweend!
Wel thuis, achteraf, bij het bekijken van het filmpje... zwak hé van mij? Schamen

Paulien KKA page.jpg

21:04 Gepost door Bientje | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

16-02-11

En nog meer kunst!

Veertien dagen aan een stuk hebben we elke avond een stukje verder geknutseld aan het geschiedenisproject van Paulien.
Veertien dagen!

De opdracht was een mythe creatief uitwerken. Paulien wou de mythe van Herakles en de leeuw van Nemea uitwerken.
En ja hoor! Ze had een duidelijk beeld in haar hoofd van hoe ze het wou! Met klei en een ytongsteen.

Papa kon al direct die grote, rechte ytongsteen een stuk kleiner gaan maken en er langs alle kanten stukken afklieven. Het moest een rots lijken hé?
Omdat zo'n steen zeer poreus is en rap gaat reuzelen worden er stukjes ontdubbelde papieren zakdoekjes opgelegd en vastgezet met acrylverf. Eenmaal droog, kreeg de rots zijn definitieve kleur met bruine acrylverf.
Ondertussen werd er uiteraard druk geboetseerd aan de leeuw en Herakles, stukje bij beetje.
Dankzij de leuke hobbyklei met zeer fijne structuur, kan je eindeloos blijven bijboetseren en aan elkaar zetten. Gewoon weer eventjes nat maken en de nieuwe klei ertegenaan verwerken.
Zo kreeg het geheel avond na avond meer vorm.
Eenmaal de figuurtjes klaar en droog waren, werden die ook geschilderd met acrylverf.
En tenslotte werden ze op de rots gekleefd.
Klaar was het geschiedenisproject.

Het werd door Paulien 'HeraKLEI en de leeuw van Nemea' gedoopt.

Heraklei en de leeuw.jpg

Het project werd achter op de fiets vervoerd in een grote doos met beschermstukken en veel krantenpapier en werd na voorstelling in de klas prompt een ereplaats toegewezen op de bank van de geschiedenisjuf. Lachen

00:05 Gepost door Bientje | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

15-02-11

Een Valentijnskind... of toch niet?

Karel 10.jpgVanaf vandaag hebben we een tweede tiener in huis.
Onze kleinste man hier in huis wordt vandaag tien!
En dat zullen we vieren natuurlijk!

Ons Valentijnskind dat de hele boel in gang stak op de avond van Valentijn en dan toch besliste om NIET op Valentijn geboren te worden! Hij had waarschijnlijk een heilige schrik om Valentijn genoemd te worden! Stel je voor! Nee nee, het werd Karel, naar mijn overgrootvader. Een stoere Vlaamse naam voor een stoere Vlaamse bink. 

En die naam durft nog al eens vervormd worden, in een koosnaampje welteverstaan! Zo wordt het wel eens Charlowietje of Karlewiesterke,  Sjareltje of Carlito Bambino...
Maar nu kunnen we die Bambino wel laten vallen denk ik... hij wordt tien, dan ben je geen klein kind meer hé?
Dan kan je zèlf je broeken met een knoop open en dichtdoen en je eten netjes opeten mét mes en vork, niet?
Dat dacht ik ook ja!

Vandaag mag hij trouwens kiezen wat we gaan eten. Ben al benieuwd... Knipogen

En dit is hem dan ondertussen!
Met lange haren, geen broskopje meer...

Karel.jpg

Gelukkige verjaardag ventje!

10 jaar.jpg


00:05 Gepost door Bientje | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

11-02-11

Kunst met een grote K.

Iedereen kent wel de prachtige kunstwerken van Rosina Wachtmeister?
En dan vooral die schattige kattenschilderijen?

Rosina-Wachtmeister-Le-deux-amis.jpg

Rosina-Wachtmeister-Perche-Io.jpg

 

 

Wel, ik heb mijn eigen Wachtmeister ophangen... hier in de keuken!
Onbetaalbare kunst vind ik het! 

P1100152.JPG

Een échte Karel Wachtmeister!
En ik ben er héél erg trots op! Knipogen



22:30 Gepost door Bientje | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

06-02-11

Nog zangtalent in de familie!

Woensdag kregen de kids de rapportjes mee van de muziekles.

Rekening houdend met het feit dat ze begin september veranderd zijn van muziekschool, waar ze duidelijk veel strenger zijn, en met het feit dat het voor Paulien toch drie jaar geleden was (zij doet haar derde jaar opnieuw waar ze drie jaar geleden afgehaakt heeft), kan ik alleen maar boffen.
Ze hebben het weer supergoed gedaan!

En ondanks het feit dat ze daar strenger zijn, heb ik de indruk dat ze liever gaan dan vorig jaar.
Daar ben ik ook blij om! Karel oefent veel meer op de blokfluit en is veel meer met muziek bezig dan vorig jaar.
Wat dan ook een verrassend resultaat opleverde op zijn rapportje, namelijk de volgende opmerking van de leerkracht:'Karel kan heel mooi zingen. Hij zou iets met zang moeten doen want hij heeft talent.'

We hebben dus nog een zangtalent in de familie!
En zijn zelfvertrouwen is hierdoor gegroeid, want zus zei altijd dat hij vals zong... Lachen


10:04 Gepost door Bientje | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |