19-03-07

The battle of the minds.

Ah ja, onze meid wordt groot en dat geeft hier af en toe vonken...
Ons moeder zegt altijd "kleine kindjes, kleine zorgen - grote kindjes, grote zorgen".
Ik zal ze verdorie nog moeten gelijk geven vrees ik!

Zo'n tiener voelt zich af en toe niet helemaal lekker in zijn of haar vel, waarschijnlijk door de veranderingen die dat jonge lichaam psychisch en fysisch ondergaat?
Zo'n kind kan daar geen uitleg voor vinden, kan van het ene moment op het andere uitbundig lachen om een paar seconden later als een furie tekeer te gaan, eindigend in een passionele huilbui... Ik heb daar alle begrip voor en meestal gaat zo'n slechte bui over door haar eens goed in mijn armen te sluiten en te knuffelen en haar te zeggen dat ik haar altijd, "no matter what", graag zal zien, want dat is ze dan precies vergeten op zo'n momenten!

Maar ik ben ook niet perfect, ik heb ook mijn mindere dagen waarbij je dan nèt niet zo'n uitbarstingen kan gebruiken, en waarbij je dan uitvaart en helemaal verkeerd reageert... helemaal haaks op wat alle "opvoed"-boekjes voorschrijven...
Een "time-out" kan ook wel eens helpen, dan stuur ik haar naar haar kamer en dan mag ze in het eerste half uur niet naar beneden komen. Ze kan daar knutselen, lezen, spelen, tot zichzelf komen. Als ik dan na een half uur naar boven ga om te praten, is ze tot rust gekomen en ik ook.

Dit weekend had ons meisje in zo'n "time-out"-moment op haar kamer deze tekening voor mij gemaakt.

Brief Paulien

Er staat geschreven: Liefste mama, Ik hou zo van jou. En ookal maken we soms ruzie.
Jij bent en blijft de liefste. De Allerliefste. XXX Paulien XXX

En op dat moment weet je dat ze het tóch beseft dat we van haar houden en dat we uiteindelijk nog zo slecht niet bezig zijn!
En dan lassen we ons knuffelmoment alsnog in hé!

17:30 Gepost door Bientje | Permalink | Commentaren (12) | Tags: kids, liefde, mijmering |  Facebook |

Commentaren

Bientje hoe lief, ja die hormonen he...en later nog een keertje daar zit ik in bah

liefs vivke

Gepost door: viv | 19-03-07

Reageren op dit commentaar

zo lief tja, gelukkig kan ze haar gedachten op papier verwoorden, ... zo geraken jullie er wel uit!

Gepost door: ann | 19-03-07

Reageren op dit commentaar

Tja... Tieners, ik kan erover meepraten... Niet altijd even gemakkelijk om een pasklare oplossing bij de hand te hebben.

Gepost door: Margo | 19-03-07

Reageren op dit commentaar

weet je... Bientje, dit ontroert me... het puberen gaat met ups en downs maar ook het 'ouder worden' gaat met ups en downs en als je die twee combineert dan heb je van die 'stressmomenten' die je liever niet hebt... maar het mooie eraan is dat we met vallen en opstaan elkaar leren begrijpen hé.
Groetjes en het allerbeste

Gepost door: lucretia | 19-03-07

Reageren op dit commentaar

ze is een echt pubertje aan het worden he! Maar ze ziet jullie zo graag! Nog een vraagje, aangezien je waarschijnlijk weer al je emails gewist hebt zonder ze te lezen: wil je de foto's van de skeelerles van vorige week eens doorsturen? Groetjes en dikke zoen. Tot morgen!

Gepost door: Fie | 19-03-07

Reageren op dit commentaar

Ja zusje, Het passeert ook wel weer !! Kan natuurlijk wel een tijdje duren maar binnen een paar jaartjes ben je het vergeten!! Enkel aan je haarkleur zal je het misschien nog merken!! Hahahaha!!!
Groetjes!!!!

Gepost door: lena | 19-03-07

Reageren op dit commentaar

dat is het leven hé! Ups and downs! En dan moet je proberen te schipperen om alles in evenwicht te houden. Toen ik cursus volgde voor mijn werk ,was er een leraar die altijd zei :"kom je in een situatie dat je voelt dat je gaat ontploffen adem dan 10 keer rustig in en uit." Met mijn kinderen heb ik dat meermaals moeten toepassen.hahaha. En een andere leraar zei "zeg aan de mensen die bij je komen en ze zitten volgens hen diep in de problemen :een nachtje slapen kan zoveel oplossingen brengen ". Dat was inderdaad meestal waar. Ze kwamen raad vragen op een crisis moment en als er een nachtje overheen ging waren ze gekalmeerd en kon er gesproken worden.
Echt lief van Paulien dat ze haar diepste gedachten op papier kan zetten.
Je creativiteit schept mooie zaken hoor. Die kandelaar is echt mooi.
Jammer dat je zoon op die manier met de realiteit geconfronteerd wordt.

Gepost door: magda | 19-03-07

Reageren op dit commentaar

Het zal niet altijd rozegeur zijn, en maneschijn ook niet hé zus..Je zal nog dikwijls je oogjes ten hemel slaan... Maar wete gij hoe rijk je bent om dat allemaal mee te mogen maken?

Gepost door: Jientje | 19-03-07

Reageren op dit commentaar

Bientje, zolang die knuffelmomenten er zijn en blijven kan er niets verkeerd gaan.
Groetjes.

Gepost door: Piet | 19-03-07

Reageren op dit commentaar

zo ontroerend! Ik kan maar één ding zeggen: inkaderen en aan de muur hangen! Daar op de overloop boven dat leuke kastje, en als jullie het moeilijk hebben kun je er naar gaan kijken. Wedden dat je dan allebei op slag weer milder wordt?!
Ik hoop dat mijn twee kadées later ook zoiets maken voor mij, dan weet je toch dat het heel goed zit hé!
Liefs en groetjes,
inge

Gepost door: inge | 20-03-07

Reageren op dit commentaar

Ontroerend mooi postje! Tjonge...dat heb jij mooi geschreven...en Paulien zéker! Ach ja...het kan botsen, maar zolang jullie weten wat je aan elkaar hebt, kán dat ook hè! Mooi!
En wat zie ik? Zit ik gisteren tot diep in de nacht de teller van je zus in de gaten te houden ( voor NIKS!!) en dan gaat de jouwe over de 15000! Sjeeeeeeee...weer geen hunk! :-( Maar jij congratzzzzzzzz met zoveel bezoekers hè...dat rolt wel door hier...en logisch ook, zo'n leuke blog!! :-)
Groetjesssssssssss!

Gepost door: mizzD | 20-03-07

Reageren op dit commentaar

Dat... van die kleine kinderen, kleine zorgen,.... is oh zo waar! Toch schattig en vertederend als ze met zo'n tekening afkomen als ze al zo groot zijn. Ik heb ze ook allemaal bijgehouden en als het wat moeilijk gaat , zijn dat de dingen waar je naar grijpt om te lezen en te beseffen dat alles wel goed komt met hen.

Gepost door: nana | 20-03-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.